Het lijkt wel een eeuwigheid geleden dat ik in ‘mijn dagboek’ heb geschreven. In deel 5 heb je kunnen lezen dat ik rit 4, 5 en 6 beschreven. Ondertussen zit ik alweer op 12 ritten! Ik zal niet elke rit tot in detail gaan beschrijven, want ik wil jullie niet met elke kilometer die ik rijd vervelen! Op twee ritten ben ik bijzonder trots. Op 5 februari 2019 een rit van 50,07 km gemaakt, met 428 hoogtemeters en op 7 februari 2019 de ronde Desierto de las Palmas gereden zonder af te stappen! Voor iemand die tot 17 januari hopeloos uit vorm was en geen conditie had, vind ik dat zelf wel een redelijke prestatie! In totaal heb ik bijna 300 kilometer gefietst. Dat is ongeveer 100 km per week sinds ik mijn fiets heb.

  1. Sinds mijn oproep “volg mij op Strava” heb ik maar liefst 0 volgers gekregen! Wil je deze beginnende racefietser volgen, dan kan dat via de onderstaande button!
Volg mij op Strava!

Het gevoel op de fiets

Ik voel me steeds beter op de fiets. De houding, klikpedalen en het fietsen in het algemeen, gaan me steeds beter af. Na 3 weken begint het zelfs al vertrouwd te voelen. Als ik nu op een normale stadsfiets rijd met normale pedalen, ben ik voor het stoplicht wel bezig met uitklikken. Zelfs met afdalen voel ik mij een stuk zekerder, al rem ik nog wel flink voor de bochten! Ik denk dat het gevoel op de fiets alleen maar beter gaat worden, maar vind het al fijn dat ik niet zo bezig ben meer met het kliksysteem, juiste versnelling vinden, de gekke houding en allemaal andere randzaken.

De ritten

In deel 5 heb ik als laatste rit 6 beschreven. Nog steeds een van mijn favoriete ritten tot nu toe. Ik ging daar voor het eerst het prachtige fiets- en natuurgebied Desierto de las Palmas in. Met 480 hoogtemeters en een stijgingspercentage tussen de 4 en 7%, een flinke uitdaging voor een beginnende fietser zonder conditie. Toch was het mij gelukt, met 3 (of 4) keer afstappen. De vier dagen na deze rit stormde het verschrikkelijk hard in Benicassim en hebben we even niet meer gefietst.

Nog een keer Desierto op

Op 30-1-2019 heb ik nogmaals Desierto beklommen. Het ging al iets beter dan de vorige keer, maar dat kwam ook meer omdat ik wist wat ik kon verwachten. Ik heb mijn energie wat meer verdeeld over de berg. Toch moest ik nog 3 keer afstappen om op adem te komen en wat te drinken. Aan de top een banaan gegeten en weer via dezelfde kant, “want daar kun je afdalen in het zonnetje”– vriendin, afgedaald. Een “korte” rit van bijna 20 kilometers. Een aantal PR’s gereden zegt Strava, maar daar let ik heel erg op.

Desierto de las palmas 2

Bergje bij Oropesa

Onze camping ligt aan de rand van de stad Benicassim. Vanaf hier is het ongeveer 6 a 7 kilometer fietsen naar Oropesa via de Via Verde (kustroute). Vanaf hier kun je op de terugweg een leuke route fietsen met goede wegen en een “bergje” met ongeveer 220 hoogtemeters. Het is een kortere klim die qua hoogtepercentage iets steiler is dan Desierto. Bovenop het bergje kun je afdalen via de N-weg en kom je weer voor de camping uit. Dat rondje is bijna 15 kilometer.  Drie dagen later dat rondje weer gefietst.

Bergje Orpesa

50 kilometer rit

Op dinsdag 5 februari hadden we zin om wat langer te fietsen. In eerste instantie hadden we een rondje van bijna 40 kilometer gepland, maar het voelde uiteindelijk zo goed dat we er nog 10 kilometer aan vast hebben geplakt. Het was een prachtige rit, zonder al te veel bergjes. Eerst een klein stukje het dorpje door, daarna langs het festivalterrein van Benicassim (bekend van FIB festival), om uit te komen bij een weg van een aantal kilometer door de mandarijnenvelden. Daarna kwamen we uit bij het bekende rondje uit deel 2 van mijn dagboek. Toen we bijna weer thuis waren, hebben we nog het rondje “bergje Oropesa” toegevoegd. Na 50 kilometer voelde ik mijn benen wel een beetje, maar qua pijntjes en vermoeidheid viel het eigenlijk wel mee. Ik was vooral erg trots, blij en (gek genoeg voor mij) energiek. Mijn schoonvader vond het ook wel mooi volgens mij. Hij meldde via Whatsapp “Nieuw record! Lekker”.

Strava Edwin

Desierto de las Palmas zonder af te stappen

De vorige twee keer dat ik deze berg (420 hoogtemeters) ging beklimmen, moest ik drie tot vier keer afstappen. Buiten adem of benen die even niet meer konden, waren de redenen. Twee dagen na de rit van 50 km besloten we wederom Desierto te “beklimmen”. Deze keer ging dat een heel stuk beter. Ik ben zonder af te stappen naar boven gekomen!

Desierto 1 keer

Triathlon365 en dit dagboek

Ik ben mij er van bewust dat dit dagboek niet helemaal past binnen het thema triathlon365. Fietsen is een onderdeel van een triathlon. In overleg met de redactie van Triathlon365 hebben wij toch besloten om dit dagboek te plaatsen. Het is leuk om te zien hoe iemand met 0 conditie of sportervaring begint met racefietsen. Ook zullen veel beginnende triathleten die al ervaring hebben met één van de drie triathlon-onderdelen, wat leren of motivatie opdoen voor het onderdeel fietsen.Voorlopig ga ik mij voornamelijk richten op fietsen! Wel kriebelt het af en toe om mijn loopschoenen aan te doen…  Wellicht dat ik in de toekomst mijzelf ook een triathleet mag noemen 😉.